CTQ: Walong Taon ng Rebolusyon Laban sa Kahirapan

Walong Taon ng Rebolusyon Laban sa Kahirapan

Walong taon na ang lumipas mula nang simulan natin ang Rebolusyon Laban sa Kahirapan. Sa panahong iyon, marami na tayong pinagdaanan—mga pagsubok, sakuna, pandemya, pagbabago sa ekonomiya dulot ng giyera sa ibang bansa, at kung anu-ano pang hamon na hindi natin maaaring iwasan. Pero sa kabila ng lahat, narito tayo, patuloy na lumalaban at kumikilos. At higit sa lahat, patuloy na naniniwala na kaya nating baguhin ang buhay ng ating mga kababayan.

Ang Rebolusyon Laban sa Kahirapan ay nakaangkla sa paniniwalang walang Bayambangueño ang dapat maiwan sa pag-unlad. Sa loob ng walong taon, nakita natin na ang tunay na pagbabago ay hindi nangyayari nang isang araw lamang. Unti-unti itong nabubuo—sa isang batang nakakapag-aral, sa isang pamilyang nagkakaroon ng sapat na pagkain, sa isang magsasakang nagkakaroon ng mas magandang kabuhayan, sa isang manggagawang nagkakaroon ng trabaho, at sa isang pamilyang dating walang pag-asa ngunit ngayon ay unti-unti nang nakakatayo sa sarili nitong mga paa.

Kaya hindi natin dapat sukatin ang tagumpay lamang sa dami ng gusaling naitayo, proyektong natapos, o serbisyong naihatid. Ang pinakamahalagang sukatan ay kung may buhay bang nagbago, may pamilyang gumaan ang buhay, may batang nagkaroon ng mas magandang kinabukasan. At dito tayo dapat humugot ng lakas at inspirasyon. Mapapagod man tayo, babangon at babangon pa rin muli para sa Rebolusyon.

Walong taon na tayo, ngunit hindi pa tapos ang laban. Sa katunayan, habang lumalaki ang ating mga pangarap para sa Bayambang, lalo ring lumalaki ang ating responsibilidad. Hindi sapat na nagawa na natin ang mga nagawa natin. Kailangan nating itanong araw-araw: Ano pa ang maaari nating gawin? Sino pa ang kailangan nating maabot? Sino pa ang kailangang tulungan?

Ang kahirapan ay hindi malulutas sa tulong ng gobyerno lamang. Kailangan dito ang sama-samang pagkilos ng bawat Bayambangueno mula sa lahat ng sektor. Ang tunay na rebolusyon ay nangyayari kapag ang tao ay hindi na naghihintay lamang ng tulong, kundi nagkakaroon ng pagkakataong tulungan ang kanyang sarili. Kapag ang isang pamilya ay natutong tumayo sa sariling paa. Kapag ang isang kabataan ay nagkaroon ng edukasyon at trabaho. Kapag ang isang komunidad ay natutong magtulungan. Iyan ang Bayambang na gusto nating buuin.

Hindi perpekto ang ating paglalakbay. Hindi lahat ng problema ay nalutas. Hindi lahat ng pangarap ay natupad. Ngunit hindi ibig sabihin noon na nabigo tayo. Ang mahalaga ay hindi tayo tumigil.

Sa ikawalong anibersaryo ng Rebolusyon Laban sa Kahirapan, hinihiling ko sa ating lahat na huwag nating isipin na ang walong taon ay katapusan ng isang kuwento. Ito ay isang patunay na kapag may malinaw na direksiyon, malasakit, sipag, at pagkakaisa, may kaya tayong baguhin.

Dalawang taon pa ang ating bubunuin, kaya’t patuloy lang tayo. Huwag tayong bibitaw, dahil kaya pa nating gumawa ng higit pa sa ating mga nagawa na. Hangga't may Bayambangueño na nangangarap ng mas magandang buhay, patuloy ang ating Rebolusyon.

Walong taon na tayo. Hindi pa tapos, pero malapit na sa ating pupuntahan. At sama-sama, mararating natin iyon.